Historia stworzenia

Print Friendly, PDF & Email

Pomysł stworzenia międzynarodowego obszaru ochrony na styku trzech krajów – Białorusi, Polski, Ukrainy – zrodził się w świecie nauki i społeczeństwa w 1991 roku.

„Człowiek i biosfera”

Impulsem do przystąpienia Białorusi do utworzenia Transgranicznego Rezerwatu Biosfery na Polesiu Zachodnim było porozumienie osiągnięte podczas spotkania Prezydenta Republiki Białoruś A.G. Łukaszenka z dyrektorem generalnym UNESCO K. Matsuurą. Ministerstwo Zasobów Naturalnych wraz z Narodową Akademią Nauk i Białoruskim Komitetem Narodowym ds. Człowieka i Biosfery UNESCO (MAB) otrzymało polecenie utworzenia krajowego rezerwatu w regionie Polesia Zachodniego i rozważenia możliwości włączenia tego rezerwatu do transgranicznego obszaru chronionego (Białoruś – Polska – Ukraina).

W 2001 r. naukowcy z NAN Białorusi opracowali program i rozpoczęli praktyczne prace nad realizacją projektu naukowego „Utworzenie międzynarodowego obszaru chronionego „Polesie Zachodnie” na granicach Białorusi, Polski, Ukrainy (sektor białoruski) pod patronatem UNESCO i przy wsparciu finansowym OBWE.

Rezultatem tych prac było ogłoszenie przez Radę Ministrów Republiki Białorusi 30 maja 2003 r. Republikańskiego Rezerwatu Krajobrazowego „Przybużskie Polesie” na powierzchni 7950 hektarów, którego główne cele zostały określone: ​​zachowanie w stanie naturalnym unikalnego naturalnego krajobrazu z populacjami rzadkich i zagrożonych gatunków roślin i zwierząt, ochrona rzadkich gatunków biocenozy leśnej i formacji geomorfologicznych na terytorium, które zajmuje ważne miejsce w krajowej sieci specjalnie chronionych obszarów naturalnych.

W tym samym roku decyzją Komitetu Wykonawczego w Brześciu nr 628 z 12 grudnia 2003 r. ogłoszono utworzenie na terenie obwodu brzeskiego Rezerwatu Biosfery „Przybużskie Polesie”, którego powierzchnia wynosi 48024 ha.

W 2004 r. wniosek nominacyjny Republiki Białoruś o nadanie terytorium rezerwatu „Przybużskie Polesie” statusu „Rezerwatu Biosfery UNESCO” został pomyślnie rozpatrzony przez Międzynarodową Radę Koordynacyjną programu MAB (Człowiek i Biosfera), a 2 grudnia 2004 r. UNESCO włączyło Rezerwat Biosfery „Przybużskie Polesie” do światowej sieci rezerwatów biosfery z wydaniem odpowiedniego dyplomu.

W latach 2005–2007 międzynarodowa grupa robocza, w tym zainteresowani przedstawiciele trzech krajów – Białorusi, Polski i Ukrainy, przygotowywała dokumentację w sprawie nadania międzynarodowego statusu transgranicznemu rezerwatowi biosfery „Polesie Zachodnie” Białoruś – Polska – Ukraina, który został przydzielony obiektowi przez Międzynarodową Radę Koordynacyjną Program UNESCO Człowiek i biosfera w 2012 r..

Obecnie transgraniczny rezerwat biosfery UNESCO „Polesie Zachodnie”, Białoruś – Polska – Ukraina jest wspólnym obiektem Światowej Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO, który działa w oparciu o trzy części narodowe – Rezerwat Biosfery „Przybużskie Polesie”(Białoruś), Rezerwat Biosfery „Szacki” (Ukraina) oraz Rezerwat Biosfery „Polesie Zachodnie” (Polska).

Wręczenie dyplomu UNESCO o nadaniu statusu transgranicznego rezerwatu biosfery „Polesie Zachodnie”

Rada Ministrów Republiki Białoruś przyjęła dekret z dnia 15 marca 2018 r. Nr 199 „W sprawie republikańskiego rezerwatu krajobrazowego„ Przybużskie Polesie ”.
Zgodnie z powyższą rezolucją zmieniono granice, system ochrony i użytkowania republikańskiego rezerwatu krajobrazowego „Przybużskie Polesie”, w tym ustanowiono dodatkowe ograniczenia i zakazy prowadzenia działalności gospodarczej. Tak więc, zgodnie z dekretem, łączna powierzchnia rezerwatu „Przybużskie Polesie”, wynosi obecnie 17 230,6 ha.