Lokalizacja, obszar, struktura i status

Print Friendly, PDF & Email

Rezerwat biosfery i rezerwat krajobrazowy „Przybużskie Polesie” znajdują się w południowo-zachodniej części obwodu brzeskiego Republiki Białoruś.

W 2003 r. utworzono Republikański rezerwat krajobrazowy „Przybużskie Polesie” na najbardziej reprezentatywnej części tego terytorium (odniesienie do rozporządzenia w sprawie Republikańskiego rezerwatu krajobrazowego „Przybużskie Polesie”, zatwierdzonego dekretem Rady Ministrów Republiki Białoruś z dnia 30.30.2003 nr 736).

Rezerwat „Przybużskie Polesie” uzyskał oficjalny status Rezerwatu Biosfery UNESCO w 2004 r. (Odniesienie do rozporządzenia w sprawie rezerwatu biosfery „Przybużskie Polesie” zatwierdzonego decyzją Regionalnego Komitetu Wykonawczego w Brześciu z dnia 12 grudnia 2003 r. Nr 628). A w 2012 r. otrzymał oficjalne potwierdzenie swojego statusu na poziomie międzynarodowym transgraniczny trójstronny rezerwat biosfery „Polesie Zachodnie”. Jego rdzeniem stały się Państwowy Zakład Ochrony Przyrody „Republikański rezerwat „Przybużskie Polesie” na Białorusi, Poleski Park Narodowy w Polsce i Szacki Park Narodowy na Ukrainie.

Rada Ministrów Republiki Białoruś przyjęła dekret z dnia 15 marca 2018 r. Nr 199 „W sprawie Republikańskiego rezerwatu krajobrazowego „Przybużskie Polesie”.
Zgodnie z powyższą rezolucją zmieniono granice, system ochrony i użytkowania Republikańskiego rezerwatu krajobrazowego „Przybużskie Polesie”, w tym ustalono dodatkowe ograniczenia i zakazy prowadzenia działalności gospodarczej.

Obszar rezerwatu krajobrazowego wynosi 17 230,6 ha.
Obszar rezerwatu biosfery wynosi 48,024 ha.

W celu jak najpełniejszego odzwierciedlenia naturalnego zróżnicowania terytorium i, odpowiednio, zróżnicowania niezbędnych środków w zakresie ochrony przyrody, terytorium rezerwatu biosfery „Przybużskie Polesie” dzieli się na trzy strefy.

Główna strefa (A) (4,367 ha lub 9,1% terytorium rezerwatu) obejmuje obszary o najcenniejszych ekosystemach, dla których ustanowiono najbardziej rygorystyczne ograniczenia w zakresie dopuszczalnego zarządzania przyrodą.

Strefa buforowa (B) (25,337 ha lub 52,8% rezerwatu) obejmuje stosunkowo nienaruszone naturalne krajobrazy, dla których nie przewiduje się zmiany ani intensyfikacji tradycyjnego użytkowania gruntów.

Zewnętrzna strefa przejściowa (C) (18.380 ha lub 38,1%) obejmuje tereny niezbędne do zapewnienia obecnie i w przyszłości stałego, intensywnego i zrównoważonego środowiskowo rozwoju terytorium.